شاهين لاريجان

   I Love You   

سه شنبه که از سرکار رفتم خونه به محض اینکه رفتم بالا و زنگ خونه رو زدم صدای شاهین نازم رو شنیدم که داد می زد بابائی ، بابائی . و سریع اومد پشت در ، ولی در قفل بود و هر چه سعس کرد نتونست باز کنه ، خانمی که دید در قفله اومد و در رو باز کرد . شاهین منو که دید گفت : بابائی سلام ، آی لاو یو ( I Love You ) اما با چنان غلظتی گفت که من اول متوجه نشدم گفتم چی بابائی؟ باز گفت : آی لاو یو ( I Love You ) من که تازه متوجه شدم گفتم : بابائی یعنی چی ؟ دیدم کف دستش رو برد سمت دهنش و بوسیدش و دستش رو به سمت من پرتاب کرد ( برام بوس فرستاد ) و گفت یعنی دوست . گفتم کی بهت یاد داده ؟ گفت خاله مهدیه . بعد خانمی گفت : پسرم امروز توی مهد علاوه بر این جمله انگلیسی ، یه شعر هم یاد گرفته . بعد شاهین شروع کرد به حساب خودش خوندن شعر ، البته من زیاد متوجه متن شعرش نشدم اما شاهین آهنگین می خوند و سرو دستهاش رو هم به این طرف و اونطرف تکون می داد . خلاصه کلی ذوق کرده بود کوچولوی نازنین من .

پ . ن 1 : و این هم  عکس تقریبا جدید شاهین عزیزم که حدود 1 ماه پیش با موبایل گرفته شد .

پ.ن 2 : محل عکس گرفتن : پارک ایران زمین – عظیمیه کرج .

   شاهین لاریجان   

این هم دردونه عزیز من ، خود شاهین لاریجان :

   زندگی مثل چای است !   

       گروهى از فارغ التحصیلان قدیمى یک دانشگاه که همگى در حرفه خود آد م هاى موفقى شده بودند، با همدیگر به ملاقات یکى از استادان قدیمى خود رفتند. پس از خوش و بش اولیه، هر کدام از آنها در مورد کار خود توضیح می داد و همگى از استرس زیاد در کار و زندگى شکایت می کردند.

     استاد به آشپزخانه رفت و با یک کترى بزرگ چاى و انواع و اقسام فنجان هاى جوراجور، از پلاستیکى و بلور و کریستال گرفته تا سفالى و چینى و کاغذى (یکبار مصرف) بازگشت و مهمانانش را به چاى دعوت کرد و از آنها خواست که خودشان زحمت چاى ریختن براى خودشان را بکشند.

      پس از آن که تمام دانشجویان قدیمى استاد براى خودشان چاى ریختند و صحبت ها از سر گرفته شد، استاد گفت: «اگر توجه کرده باشید، تمام فنجان هاى قشنگ و گران قیمت برداشته شده و فنجان هاى دم دستى و ارزان قیمت، داخل سینى برجاى مانده اند. شما هر کدام بهترین چیزها را براى خودتان می خواهید و این از نظر شما امرى کاملاً طبیعى است، امّا منشاء مشکلات و استرس هاى شما هم همین است. مطمئن باشید که فنجان به خودى خود تاثیرى بر کیفیت چاى ندارد. بلکه برعکس، در بعضى موارد یک فنجان گران قیمت و لوکس ممکن است کیفیت چایى که در آن است را از دید ما پنهان کند.
چیزى که همه شما واقعاً مى خواستید یک چاى خوش عطر و خوش طعم بود، نه فنجان. امّا شما ناخودآگاه به سراغ بهترین فنجان ها رفتید و سپس به فنجان هاى یکدیگر نگاه مى کردید.

     زندگى هم مثل همین چاى است. کار، خانه، ماشین، پول، موقعیت اجتماعى و .... در حکم فنجان ها هستند. مورد مصرف آنها، نگهدارى و دربرگرفتن زندگى است. نوع فنجانی که ما داشته باشیم، نه کیفیت چاى را مشخص می کند و نه آن را تغییر می دهد. امّا ما گاهى با صرفاً تمرکز بر روى فنجان، از چایى که خداوند براى ما در طبیعت فراهم کرده است لذت نمی بریم.

    خداوند چاى را به ما ارزانى داشته نه فنجان را. از چایتان لذت ببرید. خوشحال بودن البته به معنى این که همه چیز عالى و کامل است نیست. بلکه بدین معنى است که شما تصمیم گرفته اید آن سوى عیب و نقص ها را هم ببینید.»

در آرامش زندگى کنید، آرامش هم درون شما زندگى خواهد کرد.

.

appreciate and learn from the past, dream and plan the future and live today

********

********

Kung Fu is a way of health , a way of life and a way of being , we just use martial arts as an exercise

   بهترین درس هنرهای رزمی :   

      در بيشتر هنرهای رزمی ، هنرجويان مبتدی يک کمربند سفيد می بندند که طبق رسم قديمی نشانگر پاکی است .اين کمربند بر اثر مرور زمان و استفاده ممتد کثيف می شود ، بنابراين دومين مرحله از يادگيری با کمربند قهوه ای مشخص می گردد .

     پس از گذشت مدت زمان زيادی کمربند تيره تر می گردد ، تا اينکه به رنگ سياه – مرحله کمربند سياه – در می آيد . بر اثر استفاده طولانی کمربند سياه هم رنگ می بازد که حاکی از اين است که شخص استفاده کننده دوباره به دوران پاکی – که از خصوصيات ذن و از کمالات و فضائل انسانی به شمار می رود – بر می گردد . واين بهترين درسی است که می توان از هنرهای رزمی آموخت .

   معبد شائولين ( ۱۰ )   

اين وضعيت در تايوان متفاوت بود. وقتی Chiang Kai-Shek  از سرزمين اصلی چين به تايوان عقب نشينی کرد ، او با خودش بسياری از اساتيد شناخته  شده را جهت انتقال هنرهای رزمی چينی به آنجا آورد . متدهای آموزشی قديمی حفظ شده و هنرها به روش باستانی محافظت گرديدند. متاسفانه ، فراخور سبکهای مدرن زندگی جديد ، بسياری از جوانان هنرجو مايل به اختصاص زمان لازم و صبر و حوصله برای آموزشها نبودند. لذا سطح هنرها به پائين ترين سطح خود نسبت به سطوح تاريخی رزمی چينی رسيد. بسياری از اسرار گردآوری شده از هزاران سال تجربيات انسان به سرعت فراموش شده و از بين رفتند. به خاطر حفظ اين هنرها ، شروع به انتشار اسرار باقيماندة رزمی در مجامع عمومی ( طبقه عوام ) و حتی در جوامع غربی گرديد. يکی از فعاليتهای خوب و شايسته استفاده گسترده از کتاب و نوارهای ويدئوئی برای حفظ هنرها هم در سرزمين چين و هم در تايوان می باشد.

   معبد شائولین ( ۹)   

جهت گنجاندن Wushu  Chinese( ووشوی چينی ) در مسابقات المپيک ، چين کوششهای زيادی را برای توسعه Wushu  ( ووشو ) به عمل آورد. در راستای اين حرکت معبد شائولين دوباره از سوی حکومت مورد توجه قرار گرفت. ساختمانهای جديدی تاسيس شده و يک هتل بزرگ نيز ساخته شد. معبد شائولين به مرکز گردشگری مهمی تبديل شد! بعلاوه بسياری از فعاليتها و برنامه های آموزشی برای جلب توجه هنرمندان رزمی کار سراسر جهان دائر گرديد. علاوه بر اين ، برای حفظ و رونق دوباره هنرهای رزمی فراموش شده تيمی (گروهی ) به نام گروه پژوهش هنرهای رزمی  بوسيله دولت          سازمان دهی شد. ماموريت اين گروه تحقيق برای يافتن اساتيد قديمی فنون رزمی و تلاش برای زنده ماندن آنها و نيز گنجاندن دانش آنها در کتابها و يا نوارهای ويدئوئی می باشد.

   معبد شائولین ( ۸)   

متاسفانه ، تنها با گذشت فقط 3 نسل ، جنگ جهانی دوم در سال 1937 ميلادی شروع و تمامی آموزشهای رزمی در خلال اين جنگ قطع گرديدند.

پس از جنگ جهانی دوم در سال 1945 کشور چين تحت سيطره کمونيستها قرار گرفت. بر طبق قوانين کمونيستی ، فعاليت کليه مذاهب ممنوع بود. طبيعتا ، تمامي آموزشهاي شائولين تحريم گرديدند. بعد ها ، و در جريان حزب کمونيست ، آموزش Wushu در موسسه ورزش ملی تثبيت شد. در اين سازمان ، بخشی از آموزشها و کاربردهای  رزمی عمدا بوسيله  حزب کمونيست ، به خاطر تضعيف اتحاد احتمالی هنرمندهای رزمی ( رزمی کاران ) در مقابل کمونيست ، حذف گرديدند. هدف اين سازمان نمايش بود. اين وضعيت تا اواخر دهه 1980 تغييری پيدا نکرد. پس از اينکه دولت کمونيستی اساس هنر – کاربردها و آموزشهای رزمی – را تاييد کرد شروع به احياء ، پرورش و تشويق دوباره آموزشهای رزمی سنتی با فراخوانی بسياری از اساتيد رزمی قديمی نمود . متاسفانه ، بسياری از اساتيد در جريان شورشهای فرهنگی و جنگهای داخلی جان باختندو بسياری نيز اعتماد خود را به حزب کمونيست از دست داده بودندو راضی نبودند تا دانش خود را به اشتراک بگذارند.

   معبد شائولین ( ۷)   

بعدها و در زمان سلسله Qing  و با تمرد و شورش در مقابل حکومت مرکزی ، آموزش هنرهای رزمی برای مدت زمان طولانی (1911-1644 ميلادی) ممنوع گشت. جهت حفظ اين هنرها ، تکنيکهای رزمی شائولين در بين جوامع بيگانه و عامی گسترش يافت. همه آموزشهای رزمی در معبد شائولين در اين زمان به طور مخفيانه به بيرون منتقل شد. با اين حال ، سربازان راهب شائولينی ، هزاران تکنيک هنرهای رزمی موجود را به صورت آموزش مخفيانه و به تعداد فقط يک زوج صدتائی تقليل دادند.

پس از 1911 ، سلسله  Qing در يک شورش و انقلاب به رهبری Dr. Sun Yat-Sen  قرار گرفت. در اين زمان ، تعدادی از هنرهای رزمی باستانی چينی مورد ارزيابی و توجه دوباره قرار گرفته و اسراری از هنرهای رزمی چينی برای عموم آشکار شد. از سال  1920 تا 1930 تعداد زيادی از کتابهای رزمی انتشار يافت. هر چند اين زمان دوره جنگ داخلی چين بوده و در خلال اين دوره Chian Kai-Shek سعی می کرد تا کشور را متحد نمايد. در سال 1928 نبردی در منطقه معبد شائولين در گرفت. در اين جنگ معبد بوسيله نظاميان Warlord Shi You-San  به آتش کشيده شد. آتش بيش از 40 روز ادامه داشت و همه ساختمانهای اصلی منهدم شدند. اکثر کتابهای گرانبها و مطالب نوشته شده در مورد هنرهای رزمی سوخته و ناپديد گرديدند. همچنين در اين دوره بود که برای حفظ هنرهای رزمی چينی ، پرزيدنت Chian Kai-Shek دستور به تاسيس انستيتو ( موسسه ) مرکزی گوشو ( Guoshu ) نانکينگ ( Nanking  ) را در سال 1928 در Nanking داد. برای اين موسسه ، بسياری از اساتيد و مربيان مشهور به استخدام درآمدند. نام باستانی “ Wushu” ( تکنيکهای رزمی) به  “ Zhong Guo Wushu “  ( تکنيکهای رزمی چينی ) و يا به اختصار “ Guoshu “  ( تکنيکهای کشوری ) تغيير نام يافت. و اين اولين دوره و زمانی بود که تحت قدرت ( لوای ) دولت مرکزی ، همه سبکهای مختلف هنرهای رزمی چينی جمع شده و دانش آنها با همديگر اشتراک يافت.

   معبد شائولین (۶)   

بر طبق همان منبع ، گزارش گرديده که در زمان سلسله Yuan در سال 1312 ميلادی راهبی به نام Da Zhi از ژاپن به معبد شائولين آمد . پس از تحصيل هنرهای رزمی شائولين ( بدون سلاح و نيزه ) برای نزديک به 13 سال (1324 ميلادی) او به ژاپن برگشت و گونگ فوی ( Gungfu ) شائولين را در جامعه رزمی ژاپن گستراند .  بعدها ، در سال 1335 ديگر راهب بودائی به نام Shao Yuan از ژاپن به معبد شائولين آمد. او در طی اقامت خود در هنرهای خوشنويسی ، نقاشی ، تئوری Chan و      گونگ فوی شائولين استاد گرديد. او در سال 1347 ميلادی به ژاپن برگشت و روحيه ملی را در بين مردم ژاپن مورد رسيدگی و توجه قرار داد. اين منبع تائيد می کند که تکنيکهای رزمی شائولين برای حدود 700 سال در ژاپن مورد اقبال عمومی قرار داشت.